Winterslaap

Een vermeende plastic draagtas verandert in een lapjeskat. Hij zit lekker in het zonnetje en uit de wind. Zijn vacht dik uitgezet, geniet hij spinnend van de zon, droomt met open ogen. Ik voel jaloezie omdat hij zijn vier pootjes, zijn handen en voeten, tegelijk onder zijn lijf kan stoppen zodat ze lekker warm blijven.

Terwijl ik passeer geeft hij geen krimp, zelfs geen knipoogje!

Tegelijkertijd mijn handen en voeten onder mijn lijf verwarmen zoals deze lapjeskat, zal mij nooit lukken. Als schooljongen had ik daar mijn moeder voor. Als ik in de winter thuiskwam propte ik beurtelings mijn ijskoude handen en voeten onder haar warme billen. Nu weet ik zeker, daar genoot ik meer van dan ik zou doen als ik dat kattenkunstje zou beheersen.

De keukenkachel stond te loeien, mijn handen gingen gloeien en ik werd roezig, viel als het ware in een ultrakorte winterslaap.